istanbul'da yaşamak

istanbul'da yaşamak bir yer seçimi değil, bir zaman bütçesi seçimidir. şehir sana her şeyi sunuyor: konser, sergi, iş, insan, deniz. ama hepsinin fiyatı aynı para birimiyle ödeniyor — dakika. otuz kilometre uzaktaki bir buluşma, iki saatlik bir karar demek. ve o iki saati ödemeye değip değmediğini, davetten önce değil dönüşte anlıyorsun. burada yaşayan herkesin farkında olmadan tuttuğu bir defter var: bu ay şehri kaç kez KULLANDIM, kaç kez sadece içinden geçtim. defter tutmayan da bir süre sonra "istanbul'da her şey var" derken hiçbirine gitmediğini fark ediyor. şehrin en sinsi tarafı bu — imkânların varlığı, onları kullanmışsın hissi veriyor. ayrıldığında özlediğin şeyin manzara olmadığını da orada öğreniyorsun. özlenen şey ihtimal: bu akşam çıkarsam bir şey olabilir duygusu. başka şehirlerde akşamın ne olacağı belli. sonuç olarak istanbul pahalı bir abonelik. sorun ödemekte değil, aylardır kullanmadığın hâlde yenilenmesine izin vermekte.